|
|
با تو |
|
|
تقدیم به او که می داند دوستش دارم . هم او که با داشتنش زمستان سرد بهاری دلنشین خواهد بود...
با تو تا نهایت زمانه ٬ تا باقی وجود٬ تا انتهای عالم فانی٬ عاشقانه خواهم ماند. با تو از کران تا کران٬ تا بلندای قله های سپید خوشبختی ٬ با دو بال نازک به پرواز در خواهم آمد. تجربه اولین عشق با تو شیرین شد خوب من. با تو گل خوشبختی از اعماق وجودم جوانه زد . با تو جرقه های عاشق شدن در آتشکده متروک قلبم شعله کشید و ترانه های عاشقانه ام با تو به حقیقت رسید. انجماد خون در رگهای یخ زده ام ٬ در شراره های آغوش سوزانت ذوب شد و با تو و وجود متبرک توست که می خواهم بمانم تا همیشه و همیشه در کلبه عشق میزبان نفسهای عاشقانه ات خواهم ماند... دوستت دارم خوبِ من |
||
|
2
نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم مرداد 1384ساعت 2:41 توسط سپیده
|
|
||